Engels of Nederlands? Wat is de taal van je hart?

Iemand vroeg me laatst wat het betekende om een schrijver te zijn in twee talen en voor welke taal ik het eerst zou kiezen: Engels of Nederlands. Ik dacht meteen aan in welke taal ik droom en in welke kleuren? Hangt dat af van het verhaal, de omstandigheden, de herinneringen, de associaties? Is voor mij de één meer de taal van het hart dan de ander?

 

Thuis spreken we Nederlands, maar verder woon en leef ik al zeventien jaar lang in een land waar veel Engels wordt gesproken. Het Engels is me als een handschoen gaan passen. Het enige waar ik altijd mee worstel zijn de uitdrukkingen: In het Engels heb ik wel eens uitgeroepen: don’t throw the baby out of the bathtub. Maar ook in het Nederlands heb ik daar moeite mee: een gat in de zak kopen is een voorbeeld dat altijd grote hilariteit opwekt.

De afgelopen maanden heb ik geprobeerd mijn Engelse manuscript in het Nederlands te vertalen. Een homerische taak! Eigenlijk komt het neer op een nieuw boek schrijven. Ieder woord, waar ik zo lang over de smaak over heb nagedacht, heeft dezelfde aandacht nodig om het in een andere taal te vinden.

 

Ik las ergens dat sommige schrijvers met opzet in een andere taal schrijven om hun geest te verruimen en zich verder te ontwikkelen. Conrad, Nabokov en Beckett staan het meest bekend om hun werk dat niet in hun moedertaal is geschreven. Beckett was in het Frans gaan schrijven omdat hij in het Engels geen carrière had gemaakt. Door over te gaan naar het Frans dwong hij zichzelf om op een radicale nieuwe manier te schrijven.

De Belgische Chika Unigwe van Nigeriaanse afkomst schrijft in het Engels en in het Nederlands. Kader Abdolah is bekend geworden door zijn Nederlandse boeken.

Voor mij geldt dat het schrijven in een andere taal mij gedwongen heeft om mijn gedachten beter te formuleren.

 

Een schrijver werkt met woorden, zinnen, verhalen en boeken, poëzie en liedteksten en dat kan in verschillende talen. Maar er is nog een andere gemeenschappelijke vorm van taal: die van muziek, dans en stilte. Daar haal ik mijn inspiratie uit. Dat is de stof voor mijn dromen. Dat is de taal van mijn hart.

https://www.1843magazine.com/features/bringing-up-babel

10 gedachten over “Engels of Nederlands? Wat is de taal van je hart?”

  1. Liewe Pauline
    Dankie Vir die Blog post: so Geniet! Ek lees nou Alexine en is dankbaar … Ek voel dat Jy in die taal van MY hart skryf , terwyl ek lees…..

  2. Ik blijf het ook een lastige vinden. ‘Ze’ zeggen dat je geen goed boek kan schrijven in en taal als je daarin niet veel leest. Vanaf m’n tiende heb ik eigenlijk altijd in het Engels gelezen, dus dat is qua schrijven toch echt m’n eerste taal geworden. Maar de laatste jaren, sinds ik weer terug ben in Nederland, ben ik bewust heel veel in het Nederlands gaan lezen. Het is me uiteindelijk gelukt m’n roman (ook) in het Nederlands te schrijven, maar ik merk dat het me veel meer moeite kost. In het Engels voelt mijn schrijven als een waterval, in het Nederlands is het maar een stromend beekje…

    1. Ja Joyce, dat herken ik, dat van die waterval. Maar beide talen zijn zo beeldend, woorden als oeverloos en mijmeren vind ik bijvoorbeeld in het Nederlands zo mooi. Als je in de ‘flow’ (haha) van de ene taal zit, is het moeilijk op de ander over te gaan. Ik heb bewondering voor de vertalers…

  3. Lieve Pauline,
    Mijn verhaal is anders (onder andere) doordat ik slechthorend ben. Door mijn lichte handicap kon ik op de middelbare school geen talen leren zoals andere kinderen. Een van de vereisten voor Frans, Duits en Engels waren de luistertoetsen. Omdat ik dan echter de sprekende persoon niet zie, is het voor mij eigenlijk niet te doen om te horen wat ze zeggen dus voor die vakken kreeg ik vrijstelling van de luistertoetsen. Zelfs in het Nederlands is voor mij de radio of zelfs TV -denk aan zeg ns Aah – niet goed te volgen. Omdat ik zoals je weet dol ben op literatuur en met name Engelse literatuur, wou ik als hoofdvak Engels kiezen van mijn studie Algemene Letteren, maar de universiteit liet niet toe dat ik vrijstelling zou krijgen van het vak Fonetiek. Dit vak moest je halen wilde je verder met je studie en werd getoetst aan de hand van een multipoint choice test over een tekst gesproken op een geluidsopname. Omdat ik het fonetisch schrift al niet kan leren omdat ik het niet hoor…kan ik ook nooit een test afleggen die wordt afgelegd dmv een geluidsopname. Dus in plaats van Engels als hoofdvak heb ik toen Nederlands gekozen. Bij het vak Nederlands hoorde geen fonetische tekst, wel heel veel Nederlandse literatuur – waar ik gelukkig ook heel blij van werd. Maar omdat ik toch de Engelse taal goed onder de knie wou hebben, ben ik aan het einde van mijn studie een korte periode in Engeland zelf – Essex- Engelse taal en letterkunde gaan studeren. Dat was superleuk, dat geloof je vast meteen. Doordat ik daardoor de mensen ook engels zag spreken heb ik de taal toch vrij goed leren beheersen. Maar nu komt waarom ik je terug schrijf… en sorry als mn uitweiding te lang is…. Want ook ik ben nu vrij lang in een grotendeels engelstalig land – ook jouw land 🙂 en ik lees vrij veel engelstalige boeken, maar met name bij bijvoorbeeld poezie vind ik het nog steeds extreem moeilijk om gedichten te bevatten op het onderliggende diepere betekenis niveau. Dat kan ik vrijwel blindelings in mijn moedertaal, en ik bedenk me dus nu dat jouw taal van het hart, de muziek, de dans en de stilte, zijn dat niet ook moedertalen? Zelfs als je een taal niet beheerst, als je slechthorend bent zoals ik, zijn dan de bovengenoemde talen/vormen van expressie niet bijna altijd een eenduidige overdracht van emoties en gedachten…? De moedertaal zijnde de taal van je hart, andere talen de talen van de uitdaging en verbreding?… Ik ben zelf erg bezig met moedertaal en tweede taal omdat onze zoon nu leert spreken in twee talen, vandaar mijn uitgebreide reactie.
    XX Christi

    1. Lieve Christi, dank je wel voor je uitgebreide en persoonlijke reactie. Ik vind het ongelooflijk knap hoe je door je liefde voor de taal, het Engels zo goed onder de knie hebt gekregen. Dat het zo moeilijk was, is goed om te weten en iets waar niet-slechthorenden niet genoeg bij stilstaan. Wat een doorzettingsvermogen!
      Grappig eigenlijk dat we het hebben over vaderland en moedertaal. Want de taal van je vaderland is je moedertaal. Toch is voor mij het Engels steeds meer een ‘eerste’ taal geworden, zeker na het schrijven van mijn Engelse manuscript. Het hangt van de omstandigheden af, of ik bijvoorbeeld aan iets denk wat met mijn familie en mijn jeugd te maken heeft (Nederlands makkelijker) of met mijn ervaringen hier (Engels makkelijker). Dus voor mij zijn nu eigenlijk beide talen die van de uitdaging en verbreding geworden. Soms schiet me een Engels woord te binnen en geeft dat woord duidelijker en preciezer aan wat ik bedoel. En soms is dat andersom.
      Poëzie heeft voor mij veel te maken met gevoel. Het zijn woorden in de puurste vorm.
      Ik denk ook dat muziek en dans (en andere kunstvormen) uitingsvormen van emoties en gedachten zijn, op een andere manier dan woorden. Maar omdat schrijven mijn uitingsvorm is, voel ik me geïnspireerd door die uitingsvormen.
      Deze link, kwam niet in mijn blog, maar dat vind je vast leuk om te lezen, Christi, want het is geschreven door een Deense vader die zijn zoon in twee talen opvoedt.
      https://www.1843magazine.com/features/bringing-up-babel

  4. Leuk! Ik “worstel” met hetzelfde “probleem”. Ben zelf 2-talig maar schrijf meestal in het Engels. Verder spreek ik een aantal andere talen ook redelijk goed, en ik merk dat ik daarmee juist makkelijker met zinnen kan spelen en (hopelijk) origineler uit de hoek kan komen.

    Ik lees meestal Engelse boeken, maar aangezien ik ook een groot deel van mijn leven in Zuid Afrika heb doorgebracht, ben ik erg nieuwsgierig geworden naar je boek. Ik ga het zeker kopen als ik binnenkort weer in Nederland ben!

    1. Dank je wel voor je reactie. Dat met zinnen kunnen spelen vind ik mooi gezegd.
      Ik ben benieuwd wat je van Het suikervogeltje vindt. Laat je me dat weten?
      Hartelijke groet,
      Pauline

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *