Het Boekenbal

    Op 9 maart naar het Boekenbal!

Het was een fantastisch feest, maar om andere redenen dan ik van tevoren had kunnen bedenken.

Mijn eerste grote verrassing was om Nachoem te zien die in de regen, in de rij stond te wachten tot iedereen naar binnen kon.  

Chiel en ik waren zo laat dat we na een korte begroeting en praatje met Nachoem naar binnen snelden over de bekende (blauwe) loper door een haag van fotografen heen (die allemaal langs ons heen keken wie ze kenden om plaatjes van te schieten). Meteen, langs zeemeerminnen(?) naar de grote zaal voor het programma.

Daar kwam ik naast een lieveheersbeestje te zitten:  

In het programma waren een aantal optredens. Onder andere van Trijntje Oosterhuis:

Het programma werd geleid door Jort Kelder. Mijn hoogtepunt was de toespraak van Tommy Wieringa met een eerbetoon aan de onlangs overleden Menno Wigman.

‘Nu gaan we dansen’, stelde Chiel voor. Het was heel druk en iedereen stond op de dansvloer te praten, maar wij hebben dansten! Het leek soms of we in een film liepen: zoveel bekende gezichten, die ik toch niet allemaal kon thuisbrengen. Ik kreeg een vette knipoog van Connie Palmen en Matthijs van Nieuwkerk zei dat ik er heel mooi uitzag, dus dat waren mijn opstekers van die avond! Ik heb de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (Ingrid van Engelshoven) een zakje met geluksboontjes gegeven, dat ze blij in haar jas stopte (‘voor moeilijke debatten’). Om klokslag 24h00, net als Assepoester, weer naar huis. De foto van Chiel en mij samen krijgen jullie lezers nog tegoed.

Terug in Zuid-Afrika, las ik een blog van Emily Kocken over haar jurk, waar ik veel van herkende:  http://emilykocken.nl/boekenbal/.  Dit schreef ik terug:

Hi Emily. Ik las je blog. Ik denk dat jouw jurk en die van mij elkaar zouden moeten ontmoeten. Kunnen ze ervaringen uitwisselen. Mijn jurk heeft nog wel gedanst en wilde niet mee terug naar Zuid-Afrika, maar ja… ‘Sun Goddess’ probeerde mijn jurk de naam van de ontwerper nog aan de fotografen te laten weten, maar wie had daar nou ooit van gehoord? Ik laat mijn jurk ook nog maar even dromen…over een feest met roze taartjes en dichters die spontaan (kan dat? Dichters en spontaan?) hun mooiste citaten citeren en schrijvers die diep in gesprek verwikkeld opeens in lachen (of huilen)  uitbarsten om het leven en dat ze zich zo (on?)gelukkig mogen prijzen om… om het magische te kunnen zien in alle dingen die ze tegenkomen. Hoe dan ook, dank voor je ode. Aan de jurk. Mijne was er jaloers op. Fluisterde dat die dat ook wel wilde. Dank. Dank voor je mooie blog.

Hierbij nog twee goede foto’s van mijn jurk bij het passen thuis:

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *